сорыда́ти

сорыда́ти [сорыдати]


САР-1 ‹Сорыда́ю›, еши, сорыда́ти. гл. ср. Сл.
Соплачу; вкупѣ съ кѣмъ рыдаю, плачу.
‹Рыдающей срыдате›. Прол: Марта 17.
→САР-1 т.5, с.235


чс -