схимона́хъ

схимона́хъ [схимонах]


СЦРЯ ‹схи́мникъ› ‹а›, с. м. ▸ Монахъ, принявшій схиму. ◂


СЦРЯ ‹схимона́хъ› ‹а›, с. м. ▸ Тоже, что ‹схи́мникъ›. ◂


чс *


gr схимона́хъ: S,m,anim; :