ѡ҆бѣща́вшїй

ѡ҆бѣща́вшїй [обещавший]


ГлтНЗ – обещавший, давший обет. Деян 21:23□ сꙋ́ть ѹ҆ на́съ мꙋ́жїе четы́ри ѡ҆бѣща́вше себѐ бг҃ꙋ (εὐχὴν ἔχοντες ἐφ᾿ ἑαυτῶν, qui voto sese obstrinxerunt, имеющие на себе обет).


чс 1


gr ѡбѣща́ти: V,pf/ipf,tran; °

См· ѡ҆бѣща́ти ѡ҆бѣща́нный ѡ҆бѣща́вый