ѡ҆сꙋжда́ѧй

ѡ҆сꙋжда́ѧй [осуждаяй]


ГлтНЗ (ὁ κρίνων, qui damnat; ὁ κατακρίνων, qui condemnet) – судящий, осуждающий. Иак 4:11□ ѡ҆сꙋжда́ѧй бра́та своего̀ – ѡ҆сꙋжда́етъ зако́нъ.


чс 14 АП=4 АПБ=4 МнО=1 ТрП=1 Проч=4


gr ѡсужда́ти: V,ipf,tran; partcp,praes,act,plen,sg,m/n,nom

См· ѡ҆сꙋжда́ти ѡ҆сꙋжда́ющїй