благоꙋпра́вити

благоꙋпра́вити [благоуправити]


СЦРЯ ‹благоуправля́ти› ‹ля́ю›, ‹ля́еши›; ‹благоупра́вити›, гл. д. Церк. ▸ Управлять съ благоразуміемъ. ◂ Порученіе многихъ погуби благоуправляющихъ. Сир. XXIX. 20.


чс *


gr благоупра́вити: V,pf,tran; :