богогла́снѡ

богогла́снѡ [богогласно]


СЦРЯ ‹богогла́сно› нар. Церк. ▸ Возглагшая по слову Божіему. ◂ Богогласно восхваляемъ тя. Мин. мѣс. Март. 27.


чс *


gr богогла́снѡ: ADV; :