ла́ющїй [лающий]
ГлтНЗ ‹Ла́ющъ› (ἐνεδρεύων, insidians) – наветующий, коварствующий, злоумышляющий. Лк 11:54□ ла́юще є҆го̀ (разночт.: навѣ́тꙋюще на́нь) (подискиваясь под Него).
чс *
gr ла́яти: V,ipf,intr; °
См· ла́ѧти