неꙋмове́нный

неꙋмове́нный [неумовенный]


Алекс ‹неумове́нный›, ая, ое, неочищенный омовеніемъ. Марк: 7. 5.


ГлтНЗ (ἄνιπτος, illotus (ἄλουτος) – неумытый: нечистый. Мф 15:20 а҆ є҆́же неꙋмове́нныма рꙋка́ма ꙗ҆́сти, не скверни́тъ человѣ́ка.


чс *


gr неумове́нный: A; :