благолѣ́потный

благолѣ́потный [благолепотный]


Фл ‹Благолепотный›, ‹благолепотно›, ‹благолепотне›, ‹благолепый›. Совр. нет. ▸ Благолепный, великолепная. ◂ Жит. Панф., 120. Жит. Ал. Нев., 65.


чс *


gr благолѣ́потный: A; :