парѧ́щїй [парящий]
ГлтНЗ ‹Парѧ́щъ› (πετομένος, volans) – летящий. Откр 8:13□ и҆ слы́шахъ є҆ди́наго а҆́гг҃ла парѧ́ща посредѣ̀ небесѐ, глаго́люща гла́сомъ вели́кимъ.
чс *
gr пари́ти: V,ipf,intr; °
См· пари́ти