проначе́ртавати

проначе́ртавати [проначертавати]


Фл ‹Проначертывати›, ‹проначертавати›, ‹проначертати›. Совр. нет. ▸ Предначертать. ◂ Ирм., гл. 1, п. 6.


чс -

См. проначе́ртывати, проначерта́ти: