тѧжкоцѣ́нный

тѧжкоцѣ́нный [тяжкоценный]


od драгоценный


Дч* прил. драгоценный (Син. в вел. ср.).


Фл ‹Тяжкоценный›. Совр. нет. ▸ Драгоценный. ◂ Микл.


чс *


gr тяжкоцѣ́нный: A; :