хане́мъ

хане́мъ [ханем]


Ник [хане́мъ, наи́мъ] ‘Нахам’ (утешение, успокоение; 1 Пар 4:19□) отец Кеилы или Кеиля, из колена Иудина.


чс *


gr хане́мъ: S,m,anim,persn; :