ѡ҆ставлѧ́ющїй
ѡ҆ставлѧ́ющїй [оставляющий]
ГлтНЗ (προσεῶν, permittens; ἐγκαταλείπων, deserens) – оставляющий. Деян 27:7□ не ѡ҆ставлѧ́ющꙋ (προσεῶντος) на́съ вѣ́трꙋ (по причине неблагоприятного нам ветра).
чс 4 ТрП=1
gr ѡставля́ти: V,ipf,tran; partcp,praes,act,plen,sg,m,nom/acc