ꙗ҆́чный

ꙗ҆́чный [ячный]


od ‹Ѧ҆чный› ячменный


Дч* прил. ячменный. десѧ́тꙋю ча́сть мѣ́ры є҆́фї мꙋкѝ ꙗ҆́чныѧ (Числ. 5, 15).


Алекс ‹ячный›, иая, ное, Числ: 5. 15. тоже что ячменный, или яшный.


чс *


gr я́чный: A; :