высокопа́ривый

высокопа́ривый [высокопаривый]


od высокопарный


Дч* высокопарный.


Фл ‹Высокопаривый›, ‹высокопарый›. Совр. нет. ▸ Высокопарный. ◂ Панд. Ант. XI в. Срезн. Жит. Евф. С. 223.


чс -