кꙋпи́ти
кꙋпи́ти [купити]
Св ‹кꙋпова́ти, -и́ти› — покупать. Изгна продающия и купующия в церкви (Мф. 21, 12□).
ГлтНЗ (ἀγοράζειν, emere; ὠνεῖσθαι, ὠνοῦσθαι, emere) – купить. Лк 14:19□ сꙋпрꙋ̑гъ волѡ́въ кꙋпи́хъ пѧ́ть. Деян 2:16□ и҆ положе́ни бы́ша во гро́бѣ, є҆го́же кꙋпѝ (ὠνήσατο) А҆враа́мъ. Откр 13:17□ да никто́же возмо́жетъ ни кꙋпи́ти, ни прода́ти.
чс 26 ВЗ=7 ЕВ=1 АП=2 ЕВБ=1 МнО=1 МнК=1 ТрП=4 Трб=1 Тип=1 Проч=2
См· кꙋ́пленый