летѧ́щїй

летѧ́щїй [летящий]


Фл ‹Летящий›. ▸ Носящийся по воздуху; летающий. ◂ Син. пс. 96.


ГлтНЗ ‹Летѧ́щъ›, ‹-їй› (πετομένων, volaus) – летящий. Откр 4:7□ и҆ четве́ртое живо́тно подо́бно ѻ҆рлꙋ̀ летѧ́щꙋ.


чс *


gr летѣ́ти: V,ipf,intr; °

См· летѣ́ти