непощадѣ́нїе
непощадѣ́нїе [непощадение]
od ‹Непощаде́нїе› строгость
СЦРЯ ‹непощадѣ́ніе› ‹я›, с. ср. Церк. ▸ Непомилованіе, строгость. ◂ Виждь убо благость и непощадѣніе Божіе: на отпадшихъ убо непощадѣніе, а на тебѣ благость Божія. Римл. XI. 22.□
Фл ‹Непощадение›. Совр. нет. ▸ Беспощадность. ◂ ВМЧ, Сент., 540.
ГлтНЗ (ἀποτομία, severitas; ἀφειδία, quod corpori non parcat) – строгость; изнурение. Рим 11:22□ Ви́ждь ѹ҆̀бо бл҃гость и҆ непощадѣ́нїе бж҃їе: на ѿпа́дшихъ ѹ҆́бѡ непощадѣ́нїе.
чс 5 АП=2 АПБ=2 МнК=1
gr непощадѣ́ніе: S,n,inan; sg,nom/acc