пло́дствовати

пло́дствовати [плодствовати]


Дч* глаг. приносить плоды. и҆ пло́дствꙋютъ на три́десѧть, и҆ на шестьдесѧ́тъ, и҆ на сто̀ (Mк. 4, 20).


СЦРЯ ‹пло́дствовати› ‹ствую›, ‹ствуеши›, гл. ср. Церк. ▸ Приносить плоды. ◂ Плодствовати будетъ сѣмя. Числ. V. 28.□


Фл ‹Плодствовати›. Совр. нет. ▸ Приносить плоды. ◂ Мин. 1097 г. л. 94.


ГлтНЗ (καρποφορεῖν, fructificare) – приносить плод. Мк 4:20□ и҆̀же слы́шатъ сло́во и҆ прїе́млютъ, и҆ пло́дствꙋютъ на три́десѧть, и҆ на шестьдесѧ́тъ, и҆ на сто̀.


чс 1 ВЗ=1


gr пло́дствовати: V,ipf,intr; inf