плю́нꙋвшїй

плю́нꙋвшїй [плюнувший]


ГлтНЗ ‹Плю́нꙋвъ›, ‹плю́нꙋвшїй› (ἐμπτύσας, qui inspuisset; πτύσας, qui spuisset) – плюнувший. Мф 27:30□ И҆ плю́нꙋвше (ἐμπτύσαντες) на́нь.


чс *


gr плю́нути: V,pf,intr; °

См· плю́нꙋти