ра́ло
ра́ло [рало]
Св соха, плуг.
СЦРЯ ‹ра́ло› ‹а›, с. ср. Церк. ▸ Соха, плугъ. ◂ Возложь руку свою на рало. Лук. IX. 62.□
ГлтНЗ (ἄροτρον, aratrum) – плуг, соха. Лк 9:62□ никто́же возло́жь рꙋ́кꙋ свою̀ на ра́ло – ѹ҆пра́вленъ є҆́сть въ црⷭ҇твїи бж҃їи.
Ник [ра́ло, ѡ҆ра́ло] ‘Плуг’ (Лк 9:62□). […]
чс 17 ЕВ=1 ЕВБ=1 Окт=2 МнО=1 МнК=1 Акф=1