ѡ҆сѧза́ѧй

ѡ҆сѧза́ѧй [осязаяй]


ГлтНЗ ‹Ѡ҆сѧза́ѧ› (‹-ѧй›) (περιάγων, circumiens) – осязающий, ощупывающий; идущий кружным путем (ощупью). Деян 13:11□ Внеза́пꙋ же нападѐ на́нь мра́къ и҆ тьма̀, и҆ ѡ҆сѧза́ѧ и҆ска́ше вожда̀ (и он, обращаясь туда и сюда, искал, вожатого).


чс 2 ВЗ=1


gr ѡсяза́ти: V,ipf,tran; partcp,praes,act,plen,sg,m/n,nom

См· ѡ҆сѧза́ти ѡ҆сѧза́емый