а҆лка́тельница

а҆лка́тельница [алкательница]


СЦРЯ ‹алка́тельница› ‹ы›, с. ж. Церк. ▸ Имѣющая сильное желаніе. ◂


Фл ‹Алкательница›. Совр. нет. ▸ Женск. к ‘алкатель’. ◂ СЦРЯ.


Дерив Женск. к а҆лка́тель


чс -

См. а҆лка́тель