дира́вый
дира́вый [диравый]
САР-1 ‹Дира́вый›, вая, вое. ‹Дира́въ›, ва, во. прил. Сл.
Имѣющій скважины, диры, пробоины.
‹Собираяй мзды, собра въ влагалище дираво›. Агг. I. 6.□
→САР-1 т.2, с.637
Дерив Прил. к дира̀
чс 1 Слж=1
gr дира́вый: A; plen,sg,m,nom/acc