метне́нїе

метне́нїе [метнение]


od бросание


Дч* ‹метне́ніе› вержение, брошение.


СЦРЯ ‹метне́ніе› ‹я›, с. ср. Церк. ▸ Верженіе, метнутіе. ◂ Метненіемъ жребія. Ирмол. гласъ 1, пѣснь 6.


Фл ‹Метнение›. Совр. нет. ▸ Бросок, бросание. ◂ Ирм., гл. 1, п. 6.


чс *


gr метне́ніе: S,n,inan; :