па́дшїй
па́дшїй [падший]
ГлтНЗ ‹па́дъ, пады́й, па́дшїй› (πεσὼν, prostratus, procidens; ὁ πεσὼν, qui ceciderit; προσπεσών, ассidеnѕ; καταπεσών, decidens) – пав, павший. Мф 2:11□ и҆ па́дше поклони́шасѧ є҆мꙋ̀.
чс 66 АП=1 АПБ=1 Окт=6 МнП=7 МнО=1 МнС=2 МнК=20 ТрП=1 ТрЦ=7 Мол=1 Тип=2 ПрБ=1 Проч=2