повѣ́даѧй
повѣ́даѧй [поведаяй]
ГлтНЗ ‹Повѣ́дающїй›, ‹повѣ́даѧ› (‹-ѧй›) (ἀπαγγέλλων, renuncians; ἐκδιηγούμενος, narrans; ἐξηγούμενος, exponens; ἀναγγέλλων, renuncians) – поведающий, объявляющий, рассказывающий. Лк 13:1□ повѣ́дающе (ἀπαγγέλλοντες) є҆мꙋ̀ ѡ҆ галїле́ехъ.
чс 5 ВЗ=1 АПБ=1
gr повѣ́дати: V,pf,tran; partcp,fut,act,plen,sg,m/n,nom