ста́рый

ста́рый [старый]


od прежний, старший, старец


Дч* прил. (πρεσβύτερος) прежний; старший; (γηραιός) старец.


ГлтНЗ ‹Ста́ръ› (πρεσβύτης, senex; γέρων, senex) – старъ. Лк 1:18□ а҆́зъ бо є҆́смь ста́ръ.


чс 4 ВЗ=1 МнК=1 ТрП=1


gr ста́рый: A; plen,sg,m,nom/acc

См· старѣ́йшїй ста́рѣй