ста́рый
ста́рый [старый]
od прежний, старший, старец
Дч* прил. (πρεσβύτερος) прежний; старший; (γηραιός) старец.
ГлтНЗ ‹Ста́ръ› (πρεσβύτης, senex; γέρων, senex) – старъ. Лк 1:18□ а҆́зъ бо є҆́смь ста́ръ.
чс 4 ВЗ=1 МнК=1 ТрП=1
gr ста́рый: A; plen,sg,m,nom/acc
См· старѣ́йшїй ста́рѣй