і҆сраилі́тъ

і҆сраилі́тъ [исраилит]


ГлтНЗ ‹і҆сра́илитъ› (Ἰσραηλίτης, Israelita) – Израильтянин. См. выше: І҆зра́илитъ. 2Кор 11:22 І҆сра́илите ли сꙋ́ть; и҆ а҆́зъ.


Дериві҆зраилі́тъ


чс -

См. ізраилі́тъ: