ѡ҆жени́вшїйсѧ

ѡ҆жени́вшїйсѧ [оженившийся]


ГлтНЗ ‹Ѡ҆жени́вшыйсѧ›, ‹-шїйсѧ› (γεγαμηκώς, qui matrimonio junctus est; ὁ γαμήσας, qui duxit uxorem) – вступивший в брак: женатый. 1Кор 7:10□ А҆ ѡ҆жени́вшымсѧ (вступившим в брак) завѣщава́ю не а҆́зъ, но гдⷭ҇ь.


чс *


gr ѡжени́тися: V,pf,intr,med; °

См· ѡ҆жени́тисѧ