настрека́ти

настрека́ти [настрекати]


od ‹Настрека́ю› накалываю, насекаю, побуждаю


СЦРЯ гл. д. сов. Церк. ▸ Наколоть, натыкать. ◂


Фл ‹Настрекати›. Совр. нет. ▸ Нарезать, наколоть. ◂ Лев. 19, 28.


чс *


gr настрека́ти: V,ipf,tran; :

См· настрека́нный