преѻкаѧ́нный

преѻкаѧ́нный [преокаянный]


Фл ‹Преока(я)нный›. Совр. нет. ▸ Жалкий. ◂ Ник. Панд., сл. 3.


чс 4 Окт=4


gr преокая́нный: A; plen,sg,m,nom/acc

См| преѡкаѧ́нный