ѕлообы́чнѣ

ѕлообы́чнѣ [злообычне]


Фл ‹Злообычный›, ‹злообычне›. Совр. нет. ▸ Обладающий дурным нравом, строптивый. ◂ ВМЧ, Окт., 909.


Дерив Нар. к ѕлообы́чный


чс -

См. ѕлообы́чный