ѡ҆стри́женный

ѡ҆стри́женный [остриженный]


ГлтНЗ ‹Ѡ҆стри́женъ›, ‹-ый› (ἐξυρημένος, qui rasus est) – обритый. 1Кор 11:5□ є҆ди́но бо є҆́сть и҆ то́жде ѡ҆стри́женнѣй.


чс *


gr ѡстрищи́: V,pf,tran; °

См· ѡ҆стрищѝ