зи́ждꙋщїй
зи́ждꙋщїй [зиждущий]
Фл ‹Зидающий›, ‹зиж(д)ущий›, прич. в зн. сущ. Совр. нет. ▸ Созидатель; строитель. ◂ ВМЧ, Окт., 874.
ГлтНЗ (οἰκοδομῶν, ædificans) – созидающий, творящий, строящий. Мф 21:42□ є҆гѡ́же не въ рѧдꙋ̀ сотвори́ша зи́ждꙋщїи.
чс *
gr зда́ти: V,ipf,tran; °
См· зи́ждемый зда́нный зда́ти