зи́ждꙋщїй

зи́ждꙋщїй [зиждущий]


Фл ‹Зидающий›, ‹зиж(д)ущий›, прич. в зн. сущ. Совр. нет. ▸ Созидатель; строитель. ◂ ВМЧ, Окт., 874.


ГлтНЗ (οἰκοδομῶν, ædificans) – созидающий, творящий, строящий. Мф 21:42□ є҆гѡ́же не въ рѧдꙋ̀ сотвори́ша зи́ждꙋщїи.


чс *


gr зда́ти: V,ipf,tran; °

См· зи́ждемый зда́нный зда́ти