нестарѣ́ющїйсѧ

нестарѣ́ющїйсѧ [нестареющийся]


Фл ‹Нестареющий(ся)›, ‹нестареемый›. Совр. нет. ▸ Не изменяющийся, вечный. ◂ Мин. 1096 г., Сент., л. 156.


чс 3 Окт=1 МнК=1


gr нестарѣ́ющійся: A;