и҆сцѣле́нный
и҆сцѣле́нный [исцеленный]
ГлтНЗ ‹И҆сцѣле́нъ›, ‹-ый› (τεθεραπευμενός, qui sanatus est) – исцеленный. Лк 8:2□ и҆ жєны̀ нѣ̑кїѧ, ꙗ҆̀же бѧ́хꙋ и҆сцѣлє́ны ѿ дꙋхѡ́въ ѕлы́хъ и҆ недꙋ̑гъ.
чс 1
gr исцѣли́ти: V,pf,tran; °
См· и҆зцѣли́ти и҆сцѣли́ти
и҆сцѣле́нный [исцеленный]
ГлтНЗ ‹И҆сцѣле́нъ›, ‹-ый› (τεθεραπευμενός, qui sanatus est) – исцеленный. Лк 8:2□ и҆ жєны̀ нѣ̑кїѧ, ꙗ҆̀же бѧ́хꙋ и҆сцѣлє́ны ѿ дꙋхѡ́въ ѕлы́хъ и҆ недꙋ̑гъ.
чс 1
gr исцѣли́ти: V,pf,tran; °
См· и҆зцѣли́ти и҆сцѣли́ти