неразсꙋ́дный

неразсꙋ́дный [неразсудный]


Фл ‹Нерас(с)удный›. Совр. нет. ▸ Нерассудительный. ◂ Ио. екз. Бог., 323.


Алекс ‹неразсудный›, ая, ое, непостижимый умомъ. Мин: мѣс: Дек: 15.


чс *


gr неразсу́дный: A; :