ѿвѣща́вшїй

ѿвѣща́вшїй [отвещавший]


ГлтНЗ ‹Ѿвѣща́въ›, ‹-шїй› (ἀποκριθείς, respondens; ὐπολαβών, excipiens ejus sermonem) – отвечавший, отвечающий (отвечая). Мф 3:15□ Ѿвѣща́въ же і҆и҃съ речѐ (но Иисус сказал ему в ответ).


чс *


gr ѡтвѣща́ти: V,ipf,tran; °

См· ѿвѣща́ти ѿвѣща́ѧй ѿвѣща́ющїй