глаго́ланный

глаго́ланный [глаголанный]


od сказанный


САР-1 ‹Глаго́ланный›, ная, ное. прил.
Реченный, сказанный, объявленный.
‹Дивишася о глаголанныхъ отъ пастырей›. Лук. II. 18.□
‹Сказаша о глаголѣ глаголанномъ имъ о отрочати›. Тамъ же. ст. 17.
→САР-1 т.2, с.49


ГлтНЗ (λελαλημένος, λαληθείς, dictus) – сказанный, возвещенный. Мк 14:9□ глаго́лано бꙋ́детъ.


чс 2 МнК=1


gr глаго́лати: V,ipf,tran; partcp,praet,pass,plen,sg,m,nom/acc

См· глаго́лати глаго́лавый глаго́лѧй глаго́лемый глаго́лавшїй