ѡ҆сїѧ́ти

ѡ҆сїѧ́ти [осияти]

СЦРЯ ‹осіява́ть› ‹ва́ю›, ‹ва́ешь›; ‹осія́ть›, гл. д. ▸ Освѣщать сіяніемъ. ◂ Осіялъ насъ радостнымъ свѣтомъ дня сего. Мол. утрен.

ГлтНЗ (περιλάμειν, circumfulgere) – осиять. Лк 2:9□ и҆ сла́ва гдⷭ҇нѧ ѡ҆сїѧ̀ и҆̀хъ.

чс 6 МнС=1 МнК=2

gr ѡсія́ти: V,pf,tran; inf

См· ѡ҆сїѧ́нный ѡ҆сїѧ́вшїй