всеѕлы́й

всеѕлы́й [всезлый]


СЦРЯ ‹всезлы́й› ‹а́я›, ‹о́е›, пр. Церк. ▸ Весьма злый. ◂


Фл ‹Всезлый›. Совр. нет. ▸ Преисполненный зла. ◂ Панд. Ант. XI в., л. 57.


чс *


gr всеѕлы́й: A; :