недꙋ́гꙋѧй

недꙋ́гꙋѧй [недугуяй]


ГлтНЗ (νοσῶν, insaniers) – недугующий; больный, зараженный. 1Тим 6:4□ недꙋ́гꙋѧй ѡ҆ стѧза́нїихъ и҆ словопрѣ́нїихъ (зараженный страстью к состязаниям и словопрениям).


чс 4 АП=1 АПБ=1 Проч=1


gr неду́говати: V,ipf,intr; partcp,praes,act,plen,sg,m/n,nom

См· недꙋ́говати